Casa da galería Fundación Margarita Ledo Andión

ccc cinema cultura comunicación

Interior da Casa da galería

Casa da galería Fundación Margarita Ledo Andión

A Fundación Margarita Ledo Andión colle corpo na Casa da Galería e abraza o cinema, a cultura e a comunicación coma signo de distinción. Velaí ese CCC co que nos identifica na nosa tarxeta de presentación.

Trátase dunha entidade de interese galego, sen ánimo de lucro, constituída en 2023 e, para alén da conservación, investigación e difusión da obra da investigadora, escritora e cineasta que lle dá nome, da promoción da cultura galega en xeral e do cinema e o audiovisual en lingua galega en particular, oriéntase a promover e desenvolver ciclos de cinema así como exposicións, xornadas, cursos e seminarios de pensamento contemporáneo con especial atención á produción desenvolvida por mulleres.

Na súa realización práctica, o programa do 2024 reflicte este desexo e exhibe a importancia de accedermos á produción diversa na que a cultura galega se expresa, para o caso a través da literatura, a obra plástica, o documental ou o pensamento.

A Fundación custodia, asemade, a Colección museográfica MLA que se distribúe por 6 espazos expositivos que configuran un universo de relacións múltiples e abertas.

Percorrido pola colección museográfica. Historia, imaxes e constelacións do século XX

Este percorrido propón unha lectura da colección como un conxunto de espazos autónomos pero interconectados, nos que a historia aparece como unha superposición de tempos, imaxes e relatos.

  1. Espazo 1. Corpo, mirada e modernidade

    • obra do espazo 1
    • obra do espazo 1

    O punto de partida sitúa o corpo e a mirada como construcións históricas. A práctica artística e a imaxe revelan aquí os mecanismos de exposición, control e metamorfose que atravesan a modernidade.

  2. Espazo 2. Galería de pintura galega. O pasado no presente

    • obra do espazo 2
    • obra do espazo 2

    Obras de distintas etapas do século XX conviven nun mesmo espazo, facendo visible a historia como continuidade e ruptura. A pintura funciona como arquivo activo no que os tempos históricos se cruzan.

  3. Espazo 3. A imaxe como testemuña. Homenaxe a Anna Turbau

    • obra do espazo 3
    • obra do espazo 3

    A fotografía introduce a dimensión documental da historia recente. Mirar é aquí un acto político: rexistrar, dar conta, preservar a memoria fronte ao esquecemento.

  4. Espazo 4. Colección Rosa Ramalho. Tradición, materia e vida cotiá

    • obra do espazo 4
    • obra do espazo 4

    A historia tamén se escribe nos obxectos, nos materiais e nos saberes populares. Este espazo propón unha lectura da creación como práctica situada, ligada ao territorio e á experiencia común.

  5. Espazo 5. Exilio e diáspora. Historia desprazada

    • obra do espazo 5
    • obra do espazo 5

    O exilio atravesa o século XX como experiencia colectiva. Obras e documentos falan dunha cultura que se reconfigura fóra do seu lugar de orixe, mantendo viva a memoria e a resistencia.

  6. Espazo 6. Premonicións e feridas do século XX. Conflito, violencia e ruptura

    • obra do espazo 6

    O percorrido conclúe cunha constelación de imaxes que condensan os traumas do século XX. A historia preséntase aquí como ferida aberta, como advertencia e como responsabilidade no presente.